Արվեստասեր

Գևորգ Բադալյան. նվիրական տողեր

Դու չհասկացար սիրո ճիշտը Ինձ կնքեցիր հետամնաց, Ինձ տվեցիր քո փայ վիշտը, Բայց դե սերս հո քեզ մնաց: Ու չհասկացար երբ սիրեցի, Ի՜նչ իմանայիր ինչ է սերը, Երբ քեզ պետք էր մեկն անթերի Թելդ թելող ոմն մեկը: Տարիները սրբեցին քեզ, Ինձ էլ՝ քո հետ, ինքնամոռաց, Ես սիրեցի մի ուրիշ ես, Բայց դե սերս հո քեզ … Continue reading

Իմ ծեր տիկին

Սպասիր իմ հին, Իմ ծեր տիկին, Ես ետ կգամ Ու կանցկացնեմ Թելն ասեղին, Որ կարկատես Շորերս հին, Քո մատներով Թոշնած, անգին, Իսկ ես պատմեմ Քո մանկության Հեքիաթներից, Ներկ վերցնեմ Ջահելության Քո պնակներից, Նկարեմ քեզ Մենակ թողնեմ Քո հետ՝ ես քեզ, Ավել եմ ես… Իմ բարի, հին, Իմ ծեր տիկին: Բանաստեղծության հեղինակ՝ Գևորգ Բադալյան © Հեղինակային … Continue reading

Գևորգ Բադալյան. Պիտի սկսի մի նոր կյանք

Մի քայլ է տարուց դարի, Ծերանում ենք տարեց տարի Ու չենք հոգնում Ծերանալուց… Թափառում ենք առանց ճամփի, Ու չենք հասնում վերջնակետի Չենք վախենում Հեռանալուց: Ու երբ հանկարծ մոռանում են՝ Նոր ենք տեղից իրար գալիս, Գլխի ընկնում, գլխին տալիս. Կուրանալիս բողոքում ենք, Բայց դե գոհ ենք քոռանալիս… *** Օրորվում է հին նավակը Քարոնի Գեհենահոտ օդն է … Continue reading